sat kulturo
serĉado :
 .  ĉefa paĝo  .  indekso  .  Kontakto  .  ĝisdatigita ĵaŭdon la 8an de junio 2017 . ĝis nun estas 1314 tekstoj










Eduardo Galeano : La lingvo (el "Memoro pri la fajro")


JPEG - 179.5 kb



Eduardo Galeano
La lingvo


Briligita de la rebrilo de la propra koro leviĝis Unua Patro de la
indiĝenoj en la malhelo kaj kreis la flamojn kaj delikatan nebulon. Li kreis la amon, sed havis neniun, al kiu li povus doni ĝin. Li kreis la lingvon, sed havis neniun, kiu aŭskultas lin.

Tial li petis la diojn, ke ili kreu la mondon kaj havigu la fajron, densan nebulon, pluvon kaj venton. Li aldonis melodion kaj la tekston de la sankta himno, por ke ili vekigu inojn kaj virojn por vivi. Tiel la amo fariĝis ligo, gajnis la lingvon vivo kaj Unua Patro estis liberigita de sia soleco. Ankoraŭ nun li akompanas la virojn kaj inojn, kiuj migras kaj kantas :

Ni metas la piedojn sur tiun ĉi teron,
ni metas la piedojn sur tiun ĉi briltreman teron.


PS : tradukis Cezar el la germana traduko de la libro : „Memoro pri la fajro“. (Erinnerung an das Feuer), Tuta eldono, Peter Hammer eldonejo, paĝo 2o

La Guaraní estas praindiĝenoj de Paragvajo kaj de Brazilo, kiuj dum la lastaj kvindek jaroj spertis multe da perforto de brazilaj bienuloj. Ilia lingvo eĉ legeblas en belaj libroj.
en.wikipedia.org/wiki/Guarani_language



Sama rubriko :


puce Sebastian Herrmann : La suna flanko de l’ parolado (lingvistiko, psikologio)

puce Eduardo Galeano : La lingvo (el "Memoro pri la fajro")




Supren