sat kulturo
serĉado :
 .  ĉefa paĝo  .  indekso  .  Kontakto  .  ĝisdatigita mardon la 27an de novembro 2018 . ĝis nun estas 1347 tekstoj










Nikolao Nekrasov : Mia lingvo (rimpoemo)


JPEG - 186.7 kb


Ĉe sfero, kie vibras lim’
De homparolo ordinara,
Ekplantis mi en la anim’
La lingvon de spirit’ homara.

Al mia slava patrolang’
Mi faris profundegan tranĉon
Kaj al trunket’ en ruĝa sang’
Mi inokulis verdan branĉon.

Sed kiel plej natura hom’
Suĉinta el patrina mamo, -
El la sovaĝa idiom’
Elkreskis mia nova amo.

El profundej’ de loka hum’
Al la trunket’ inokulita
La suko fluas, kiel rum’
Kaj fermentad’ embri-incita.

Ĝi fluas, verda tera suk’,
Fariĝas hele rozkolora
Kaj ekburĝonas ŝelveruk’
Per flor’ mirinde dolĉodora.

Klinite ie sur dekliv’
Mi kreskas ĉe naturkloakoj,
Sed vaste al tutmonda viv’
Sin tiras miaj branĉoj-brakoj.

Per tiu mondoventa tuŝ’
Putriĝas mia homosenco
Grandega frukt’ el mia buŝ’
Plimaturiĝas de komenco.

Do floru lukse kaj sen tim’,
Burĝonu malgraŭ la naturo,
Inokulita lingvanim’
De l’ tuthomara vivkulturo.


el La Nova Epoko, N-ro 3, oktobro 1922

Sama rubriko :


puce Nikolao NEKRASOV : Fablo pri gilotin-ŝraŭbeto (rimpoemo)

puce Nikolao Nekrasov : Mia lingvo (rimpoemo)

puce Nikolao Nekrasov : Preludo (rimpoemo)

puce Nikolao Nekrasov : Soneto pri Esperanto

puce Nikolao Nekrasov kiel kongresa sekretario en Moskvo (foto)




Supren