sat kulturo
serĉado :
 .  ĉefa paĝo  .  indekso  .  Kontakto  .  ĝisdatigita mardon la 27an de novembro 2018 . ĝis nun estas 1347 tekstoj










Andreo Gryphius : Vantas ĉio (rimpoemtraduko)

el la jaro 1643


JPEG - 233.6 kb


Vi vidas kie ajn nur vanton sur la tero.
De l’ hom’ kreitan, frakasos hom’, ho ve.
Kaj kie urboj tronas, etendos sin herbej’.
Paŝtistinfan’ kun greg’ vagados en ĉi sfero.

La floropompo nuna, ekkuŝos distretite.
Urĝul’, spitul’, ost’ iĝos, cindro de person’ ;
Nek estas aĵ’ eterna, nek fer’ nek marmorŝton’.
Nun ridas la feliĉ’, sed tondros plendoj spite.

La glora ag’, la fam’ laŭ sonĝ’ perdiĝos, svenos.
Ĉu en la lud’ de l’ temp’ l’ facila hom’ sin tenos ?
Ja kio estas ĉio de ni celata
krom aĉa sensencaĵ’, krom ombro, polvo aŭ vent’,
krom floro sur herbejo pasema post moment’ ?!
Sed eternec’ ne estas pripensata.

tradukis Hans-Georg Kaiser

JPEG - 224.1 kb
Sapvezikoj

Es ist alles eitel
von Andreas Gryphius, 1643


Du siehst, wohin du siehst, nur eitelkeit auf erden.
Was dieser heute baut, reißt jener morgen ein ;
Wo ietzundt städte stehn, wird eine Wiese seyn,
Auf der ein schäfers kind wird spielen mit den herden ;


Was itzundt prächtig blüth, sol bald zutreten werden ;
Was itzt so pocht und trotzt, ist morgen asch und bein ;
Nichts ist, das ewig sey, kein ertz, kein marmorstein.
Jetzt lacht das glück uns an, bald donnern die beschwerden.

Der hohen thaten ruhm muß wie ein traum vergehn.
Soll denn das spiel der zeit, der leichte mensch bestehn ?
Ach, was ist alles diß, was wir vor köstlich achten,

Als schlechte nichtigkeit, als schatten, staub und Wind,
Als eine wiesen blum, die man nicht wieder find’t !
Noch wil, was ewig ist, kein einig mensch betrachten.