sat kulturo
serĉado :
 .  ĉefa paĝo  .  indekso  .  Kontakto  .  ĝisdatigita ĵaŭdon la 31an de decembro 2020 . ĝis nun estas 1352 tekstoj










Petro Levi : Ĉefaj kritikoj al la projekto



Jen estas resumo de mia kritiko kontraŭ la nuna
propono de traktato pri Eŭropa Konstitucio. Mi
aldonas ĉe la fino mian vidpunkton de laborista
esperantisto pri la Esperanto movado en tiu
kunteksto :


Mi ne kontraŭas la konstruon de Eŭropa Unuiĝo,
sed la nunan konstruon de Eŭropa Unuiĝo pro ĝia
ekstreme liberalisma inspiro. Tial mi kondamnas la
Romo-Mastriĥtan traktaton kaj la sekvantajn
traktatojn inkluzive la nunan projekton de Eŭropa
Konstitucio redaktitan sub la prezidanteco de Giscard
d’Estaing.


La demando pri la identeco de eŭropa nacio ne
estas aktuala. Kontraŭante egale naciŝtatan
(tiel misnomatan "jakobenisman") kaj federacian
naciismon, mi tamen konstatas, ke ĝis nun demokratio
kaj socia progreso rezultas de civitanaj luktoj
kondukitaj en nacia kadro kun ĉi ties difektoj.
Tiujn rezultojn nun pretekste de eŭropa konstruo
nuligas unun post la alia la reakciaj regantoj de
Eŭropo. La reakcia inspiro de la franca nuna
registaro plene harmonias kun la reakcia inspiro de
Eŭropa Unuiĝo kaj de tiel nomata "ekonomia"
(kapitalisma) tutmondiĝo. Ili nur reprezentas tri
hierarkiajn ŝtupojn de apliko de unu sama unika,
reakcie klasbatala penso.


Sen surprizo, mi trovis en la projekto nur la
sisteman zorgon plej bone kontentigi financistajn
privatmonopolistajn postulojn, kiuj rekte kaj draste
kontraŭas la popolajn interesojn materiajn, moralajn
kaj kulturajn. En la Romo-Mastriĥta traktato estas
almenaŭ kvin fojojn redirita la "principo de
malfermita merkata ekonomio, en kiu la konkurenco
estas libera". La projekto de traktato aldonas "kaj
ne falsita". Tiu principo lastanalize signifas
senliman konkurencigon inter vendantoj de sia
laborforto.


Ĉiu aktiveco devas esti varo submetita al la
universalaj postuloj de la tutmonda merkato
nedemokrate regata de la grandaj tutmondaj kompanioj,
por produkti privatan, kiel eble plej altan profiton.
La publikaj servoj, rebaptitaj "ĝeneralinteresaj
servoj" estas nepre privatigotaj kaj subordigotaj al
la sankta principo de kiel eble plej alta tuja
rentodoneco.


La ekzistantaj, origine pli malpli demokrataj
instancoj kaj institucioj ne estas abolitaj, sed
estas nur submetitaj al la "merkato", konkrete
reprezentata de ECB (Eŭropa Centra Banko) sidanta
en Frankfurto (ĝia principo estus la sama, se ĝi
sidus en La Valette aŭ en Bjalistoko). ECB ne ricevas
nek rajtas ricevi ian ajn instrukcion aŭ konsilon el
demokrata fonto, sed regas ĉiujn ekonomiajn decidojn
kaj aparte estas konstitucie, nemodifeble komisiata
kontroli, kun la povo korektigi, ke la naciaj
(precipe sociaj) buĝetoj ne estos tro deficitaj kaj
la inflacio ne tro kreskema. Tio celas protekti la
kapitalon kaj la profiton. La "inflacio" en la
liberalteknokrata ĵargono estas la konservo de la
aĉetpovo de la salajruloj, miskromnomata "kosto de
la laboro".


La principo de subsidiareco signifas, ke la ĉefa
decidpovo pri ekonomia politiko estas centrigita, sed
la respondeco kaj la plenumo estas laŭeble
malcentrigita. La politikaj konstruantoj de Eŭropa
Unuiĝo uzurpe koncentris en ECB la tutan monan povon,
jam de longe rezignitan de la ŝtataj respondeculoj,
kiu necedeble apartenas al la suvereneco de la
popoloj. Se la konstruo de Eŭropo rezultus de la
faligo de tirana imperio, la dispartigo de la politika
povo inter ĝiaj diversaj membroj estus malcentrigo,
sed la konstruo de Eŭropo, konsistanta en transdono
de parto de sia politika povo de iam suverenaj ŝtatoj
al eŭropaj instancoj ne estas redukto de la politika
centrismo. Male ĝi estas ja ĝia pligravigo. Plie ĝi
estas pligravigo de nedemokrata, alivorte tirana
centrismo en la kazo de ECB. Tion la projekto de
Konstitucio celas gravuri en marmoro por la nunaj kaj
estontaj generacioj.


La Esperanto movado en sia tuto havas nenian
intereson kontribui al la konstruo de tiu tiranio.
Rilate identecon, mi estas, kiel efemera individuo,
membro de la homaro. Kiel franca civitano mi vole
nevole estas eŭropano, kun aŭ sen Esperanto, kun
aŭ sen Konstitucio. Zamenhof skribis, ke malbona por
ĉiuj popoloj, naciismo ne povas esti bona por judoj.
Mi konsentas. Malbona por francoj kaj germanoj, ĝi
ankaŭ ne povas esti bona por bretonoj kaj korsikanoj,
nek por eŭropanoj kaj esperantistoj. Etnismo
potenciale enhavas la kriman principon de etna
purigismo.


Mi subtenas, sed sen ia ajn apogo al la projekto
de Konstitucio, do sen postulo pri oficialigo de
Esperanto kiel eŭropa lingvo, la klopodojn faratajn
por enkonduko de Esperanto en la bakalaŭron kiel
nedevigan opcion kaj por faciligi per ĝia uzo la
internaciajn bazajn rilatojn en la tutmonda klasbatalo
kontraŭ la akcelatan disvolviĝon de la kapitalisma
homekspluatado.

Sama rubriko :


puce Vinko Markov : Eŭropa Konstitucia Traktato - ĉu granda aŭ malgranda trompaĵo ?

puce Post la franca referendumo...

puce Referendumo en Francio pri Eŭropa Konstitucia Traktato (EKT)

puce LA FRANCA NEO GEOGRAFIE KAJ SOCIOLOGIE

puce Eŭropo, konstitucio por nenio

puce Antaŭ la referendumo : konstrui ali-eŭropisman neon

puce Ĉu tio koncernas nur la eŭropanojn ?

puce Eŭropa Konstitucio - sklavema aŭ liberiga ?

puce Petro Levi : Kiujn sociajn atingojn, ankoraŭ aperantaj en naciaj konstitucioj, endanĝerigas la projekto pri Eŭropa Konstitucio ?

puce La eŭropa konstitucio kaj la maldekstro

puce POR DEMOKRATIA KAJ SOCIALA REFONDADO DE LA EŬROPA UNIO

puce Projekto de eŭropa konstitucio (traduko en Esperanto)

puce La tasko estas armado

puce Petro Levi : Ĉefaj kritikoj al la projekto

::: Ĉiuj :::



Supren