Frederiko Hölderlin
Sortokanto
Vi paŝas supre en lum’,
sur mola ter’, benat-genioj !
Brilaj diaj aeroj
softtuŝas vin,
kiel la fingroj de l’ artistin’
sanktegajn kordojn.
Sensorte, kiel dormanta
bebo, spiras ĉieluloj ;
ĉastgardate
en modesta burĝono
floras ĉiam
ilin spirit’,
kaj benat-okuloj
vidas eterne
kviete kun klar’.
Sed don’ por ni estas
eĉ ie ne ripozi
ĉar falas, perdiĝas
sufere la homoj
kun blinda hasto
de hor’ al alia,
laŭ akvoj ĵetitaj
de rifo al rifo,
dum jaroj malsupren necerte.
tradukis Hans-Georg Kaiser
Hölderlin
Hyperions Schicksalslied
Ihr wandelt droben im Licht
Auf weichem Boden, selige Genien !
Glänzende Götterlüfte
Rühren euch leicht,
wie die Finger der Künstlerin
Heilige Saiten.
Schicksallos, wie der schlafende
Säugling, atmen die Himmlischen ;
Keusch bewahrt
In bescheidener Knospe,
Blühet ewig
Ihnen der Geist,
Und die seligen Augen
Blicken in stiller
Ewiger Klarheit.
Doch uns ist gegeben,
Auf keiner Stätte zu ruhn,
Es schwinden, es fallen
Die leidenden Menschen
Blindlings von einer
Stunde zur andern,
Wie Wasser von Klippe
Zu Klippe geworfen,
. Jahr lang ins Ungewisse hinab.
Jen la pli originala formo de la poemo.
AFORISMOJ
