Lasu danci la derviŝon en vi

Ek al la fora ĝuoplena lando,
kie ĉiam brilas Suno,
kie neniuj fanatikuloj,
psikopatiuloj kaj paranojuloj
malheligos la sunon por vi.
Tie, kie multaj eskaloj kondukas en la ĉielon,
kaj kie vi fine trovos la serĉatan pacon.

Moviĝu.
Lasu danci la derviŝon en vi.
Ne lasu vin plu deteni.
Serĉu la valon,
kie la paradizobirdoj kantos al vi
sian tute personan kanton,
kie papilioj dancos por vi.

Ek al la nekonataj florantaj pejzaĝoj,
kiuj jam delonge atendas vin
kaj volas ekflori en vi.

Lasu danci la derviŝon en vi,
ne lasu vin plu deteni.
Faru vin preta por ĉiuj eblaj sensaj plezuroj.

Ne ignoru plu vian internan voĉon.
Ankaŭ vi estas grava !
Ankaŭ via amo volas grimpi en la ĉielon,
volas kapti fajron
en la eterna rondodanco de l’ kosmo.

Ankaŭ via karesemo estas bezonata !
Ankaŭ vi estas respondeca por tio,
kio okazas al vi kaj al viaj kunhomoj
sur nia blua planedo.

Ek do, ekkuraĝiĝu.
Estu preta por la eterna batalo.
Demetu viajn plumbajn pezaĵojn kaj ekmoviĝu.
Lasu danci la derviŝon en vi
kaj ekkonu vin mem.

Retrovu vin mem kiel grandaniman donanton.
Plugu vian spuron en la mondon.
Fariĝu vivartisto.
Dancu laŭ via propra melodio
kaj unuigu vin kun la eternaj ondoformaj cirkloj !

Kantu vian stormbirdokanton.

Malkovru kiel packolombulo novajn horizontojn.
Miksiĝu inter la liberigantojn de l’ homaro.

Lasu danci la derviŝon en vi !
Kaj ne nur por turistoj !