|
serĉado :
|

Doumegnon
Tamtamo
Afrika tamtamo, vi kundancigas nin,
vi, kiu anoncas al ni bonajn novaĵojn,
vi ankaŭ, kiu anoncas la malbonajn
novaĵojn al ni ;
estas vi, al kiu mi parolas.
Tamtamo por la semotempo
miksita kun la ardaj ritmoj
kaj la dolĉaj kantoj de l’ kokoj,
vi, kiu metas la ĝojon en la korojn
de la homoj ;
mi vin salutas.
Vi, tamtamo, tamtamo,
kiam vi venas kun la funebra tembro
kiel la blekado de otuso
por anonci la morton,
ĉiuj afrikanoj ploras.
Tamtamo, tamtamo skulptita el tiu
beninda arbaro,
tiu esenco, kiu faras la famecon de nia
kontinento.
Vi por la velkemaj kaj sopiremaj ritmoj,
vi, kiu estas plena je gracio,
mi vin dankas sincere.
Vi, tamtamo, kiu vidis mian praulon
naskiĝi.
Vi, kiu pensigas ankaŭ ĉiujn niajn mortintojn,
vi estos ĉiam la sama,
vi neniam estingiĝos.
Sama rubriko :
5241 : Por unueco !
Matkowski : Al niaj malamikoj !
Miĥalski : La espero
Izgur : Mi estas
Asensi : Andaluzia Ciganino
H. Dresen : Ne cedu
Rìos : Tiu ĉi nokto...
Ríos : El malproksime
Doumegnon : Tamtamo
Ternavski : Al kiu vi povas prezenti pretendon ?
Pluvpoemoj
Kretinsky : Kiel ekspliki ?
Valano : Havena nokto
Auld : Koŝmaro