Elekti kolorojn : grizaj Verda kaj ruĝa Blanka kaj nigra
Ĝisdatigita ĵaŭdon la 11an de aprilo 2024 . Ĝis nun estas 2904 tekstoj   Rss  Indekso  Privata spaco  Kontakto
Informoj | Libroj | Dokumentoj | SAT-organo | Frakcioj | SAT-kulturo | Fakoj | Ligoj | Arĥivo | Venonta kongreso | Membriĝi

En la sama rubriko

puce  Aùdado de la Nacia Federacio de la Libera Penso
puce  ATEO Ateista Tutmonda Esperanto-Organizo
puce  Безбожник песенник SenDia Kantlibro
puce  Manifesto por la konscienc-libereco
puce  Revolucio kaj kontraŭrevolucio en Katalunujo 1936-1937 kaj Popolo Fronto n°1 1936
puce  Sejnman Nuntempa socialdemokratio, religio kaj ateismo
puce  Travivita laikeco en Francio
puce "Kunteksto por framasono, liberpensulo, feministo kaj respublikano : Belén de Sárraga (1872-1950)"
puce "Transatlantikaj kulturaj translokigoj kaj luktoj : feminismo, libera penso kaj framasonaj retoj inter Eŭropo kaj Ameriko (1860-1910)"
puce 13 monde famaj Civitanoj de la Mondo alvokas
puce 1825 : Komploto estas bildrakonto pri decembrista provo reformi la caran Rusion
puce 1905-2005 CENTJARIĜO POR ESPERANTISTOJ
puce 1909 : FRANCESC GALCERAN FERRER, DEFENDANTO DE FERRER I GUÀRDIA
puce 54-n sesion de ONU

Liberpensula Frakcio

Travivita laikeco en Francio

Mi de ĉiam vivis en laika ĉirkaŭaĵo. Mia familio ne estis religiema ; tio ne signifas ke ni ne havis taŭgan kaj rektan moralon en la vivo. Ĉirkaŭ mi estis multaj knabinoj (certe knaboj ankaŭ, sed vivanta en Parizo, tiam la lernejoj estis ĉu por knaboj, ĉu por knabinoj. Do la vivo de la knaboj malpli multe tuŝis min, kiu havis nur fratinon).

Nikolao SARKOZIO

Tiuj knabinoj je aĝo de religia lerno estis ĝenerale katolikaj praktikantoj. Mi memoras ke iliaj zorgoj esti serĉi pekojn por sin konfesi regule, kio vere surprizis min tiam. Plie, kiam ili devis komunii je 11-a jaraĝo, la diskutoj estis ĉefe pri la donacoj, kiujn ili ricevos (tamen tiam ne devis esti multe, ĉar estis ĵus post la milito, ĉirkaŭ la jaro 1945).

Ĝenerale instruistoj ne parolis pri la religioj, nur iam kiam mi estis 12-, 13-jara, iu specialistino kiu instruis al ni dommastrinajn temojn : kuirado, flikado, infanvartado, glatado... parolis al ni ke kiam ŝi devis komunii, la gepatroj devigis ŝin, laŭ religio, fasti, esti tutan tagon sen manĝo, por respondi al religia regulo.

Pri aliaj religioj mi tiam ne multe aŭdis. Tamen, estis grava evento en iu momento, kiam kelkaj knabinoj devis survesti flavan stelon pro sia juda religio aŭ deveno. Tion mi komprenis nur poste.

Kelkajn el ili, el ambaŭ religioj, mi frekventis en la pli postaj jaroj, sed verdire, neniam oni priparolis aŭ estis ĝenitaj pro religioj. Ni ĉiuj iris saman lernejon. Tio tuŝis nur la personajn aferojn.

Poste, certe malfeliĉe, oni aŭdis ĉe radio aŭ televido (kiam ni jam havis ĝin) pri la militoj okazintaj ĉu en Irlando, ĉu en Israelo kaj Palestino. Estis ankaŭ de tempo al tempo informoj pri la vivo de certaj grupoj, pri eventoj, vojaĝo de certaj religiaj eminentuloj kiel Papo...

Sed de kelkaj jaroj, oni ne plu povas vivi sen ke ĉio rilatas kun religio. Preskaŭ oni devus peti de ili ilian senton pri ĉio. Tamen, ni vivas en Francio, en demokratio, kie la religio estas separita de la ŝtato jam delonge. Ĉiu devus ĝoji ke tio garantias al ĉiu eblecon vivi sian religion aŭ ne, laŭplaĉe.

Nur, oni petas ke ĉiu respektu sian najbaron kaj ke, laŭ laikeco, en publikaj lokoj oni ne trudu al aliaj ion ajn. Kial do la homoj volas de ekstere montri sian religiemon ? Tiam aperas problemoj pro tiuj, kiuj ne plu povas vivi sen, ke oni al ili konsentas, ke ili surmetas apartajn signojn en certaj lokoj, kiel en laikaj lernejoj !

Samas fakte, nuntempe, tiuj komercistoj, kiuj survestigas ĉie sian nomon, por ke oni sciu, ke ili kapablas pli bone vesti ol aliaj. Pro tio familioj devas batali aŭ cedi kiam iliaj infanoj postulas tiujn aĉetojn ! Tio ankaŭ provokas saman ĝenon en la lernejoj.

Certe, ĉiu ne konsentas pri la difinoj. Mi trovis tion en informilo kiu diras ke ne ĉiu akordiĝas pri maniero kiel separi politike kaj religie, ĉefe en lernejo. Certaj diras nur, ke laikeco signifas ke neniu survestu videblan signon de sia religio. Por aliaj, ke sufiĉas ke nur instruistoj ne manifestu sian religion, ene de ŝtataj lernejoj, ĉar libereco pri opinioj kaj libereco esprimi ilin devas esti eblaj por la lernantoj, eĉ per elmontraj signoj.

Mi esperas ke la homoj komprenos, ke tia laikeco estas libereco, ne male.

Tereza S

El Sennaciulo, marto 2007

Laikeco, religioj, liberpenso

 

Sennacieca Asocio Tutmonda (SAT)

67 av. Gambetta
FR - 75020 Paris

Retadreso : kontakto_ĉe_satesperanto.org
Pri financaĵoj : financoj_ĉe_satesperanto.org
Retejo : http://satesperanto.org/
Tel : (+33) 09 53 50 99 58

Poŝtkonto n-ro 1234-22 K, La Banque Postale, Paris
IBAN : FR41 2004 1000 0101 2342 2K02 064
BIC : PSSTFRPPPAR
Konto de SAT ĉe UEA : satx-s
Konto de SAT ĉe PayPal : financoj_ĉe_satesperanto.org

Por renkontiĝi kun SAT-anoj en Parizo, informiĝu ĉe la sidejo de SAT-Amikaro

Se vi havas demandojn pri SAT, skribu al la SAT-oficejo en Parizo
aŭ al via peranto

Pri teknikaj problemoj sur la paĝo, skribu al paĝo-aranĝulo.

Privata ejo
Danke al spip

fabrikita en esperantio