|
serĉado :
|

Hans-Georg Kaiser
Tombejaj anĝeloj
Ŝtona anĝeloparo
sur la urba tombejo en Altenburg.
Unu vango de la dekstra anĝelo,
preskaŭ la tuta mentono kaj nazduono
estas misformitaj ĝis nerekonebleco.
Ĉar duono de lia buŝo ankoraŭ
ridetas kaj la bele formitaj okuloj
estas nedetruitaj, li rigardas tiel,
kvazaŭ li volus diri al ni :
Ili disŝiris vangon de mi,
sed la bonecon en mi, la anĝelon en mi,
tiun ili ne povis disŝiri !
Tiu vetere detruata anĝelo, kiu aspektas,
kvazaŭ trafis lin grenado,
ĉirkaŭbrakas kun siaj fortaj brakoj
gardante la alian anĝelon.
Li premas disŝiritan vangon je ties kolo
kaj afable rigardas min dum tio
kun preskaŭ nekomprenebla optimismo,
kvazaŭ li volus diri : Rigardu do al mi,
vi, mortotima homo, ankoraŭ en mia disfalo
mi defendas lin, tiun anĝelon, kiu estas mia frato !
Sama rubriko :
Buntaj teleroj
Reichsbahn-bluso
Alia ol nun
DADA VIVAS
Kapricaj koloroj
LE DRAME DE MARILYN (el la vualtitaj gazetoj)
Pafbudo por hejme
Babilejaj sirenoj - Spuroj en la sablo - En songo nur ?
Mian dankon al la neniofarulo
Kial azeno ne povas esti stulta, sed homoj tamen
Dekutimigo de la lekado de tranĉiloj
Ĉu tro malfrue ?
Ordono estas ankoraŭ ordono
Tombejaj anĝeloj