Nia libera Opinio 1954-62

Weichmann kaj lia familio moviĝis de Thorn en 1920, unue al Berlino, kaj poste al Dortmund. Ĉi tie li frekventis liberan lernejon, post diplomiĝo en 1933, li komence laboris kiel nekvalifikita laboristo kaj, post kompletigo de sia trejnado, en 1937 kiel shunter. Liaj gepatroj estis komunistoj kiuj turnis sin al Nacisocialismo post la Granda Depresio. Weichmann iĝis membro de la Hitler-junularo kaj estis sendita al la orienta fronto kiel soldato. Post la fino de la milito li revenis al Dortmund kun sia edzino Margot. Ili kune lernis Esperanton ekde la komenco de la 1950-aj jaroj. Weichmann aliĝis al pluraj laboristaj Esperanto-organizaĵoj, inkluzive de SAT (Sennacieca Asocio Tutmonda) kaj LEA/G (Libera Esperanto-Asocio de Germanio). Samtempe li komencis aktive partopreni en la liberpensula movado. Weichmann fondis internacian liberpensula Esperanto-organizaĵo (Esperanto-Amikaro de Liberpensuloj) kaj estis redaktoro de ĝia organo Nia Libera Opinio. Li ludis ŝlosilan rolon en la organizado de la internacia SAT-kongreso en Dortmund. En emeritiĝo li komencis konstrui Esperanto-arkivon, kiun li transdonis al la Instituto Fritz Hüser en 1982 post Esperanto-ekspozicio. Eduard Weichmann mortis en Dortmund en 1988.
Nemoveblaĵoj
Daŭro : 1910–1988
12 arkivaj skatoloj
Registrita